W “Futrze…” konsekwentnie stosowany jest kod kolorystyczny. Diane najczęściej towarzyszy intensywny niebieski: w tym kolorze jest jej “alicjowa” sukienka, niebieskie są ściany w mieszkaniu Lionela, żarówka lampy błyskowej Rolleiflexa, woda w basenie i oceanie. A także liczne szczegóły: szklana filiżanka widziana w piwnicy, neon, rękawiczki. Użycie tej barwy jest szczególne, sygnalizuje intensywne przeżycia wewnętrzne, pytania o tożsamość, drogę do jej odkrywania. Nawet tęczówki Diane robią się bardziej niebieskie, gdy głos ma świat wewnętrznych przeżyć.
Zza niebieskiej zasłony Diane obserwuje grymasy aprobaty i pożądania, dziwne twarze gości, potajemne gesty (scena pokazu futrzarskiej mody w pracowni Arbusów).
Sex w sypialni Lionela.
Błękitny Manhattan.
Kod kolorystyczny związany jest z ogólną tonacją scen, scenografią w dominujących płaszczyznach i detalach. Mieszkanie Lionela często pokazywane jest w dominancie niebieskiej, choć udział niebieskiego i czerwonego nie jest zawsze ten sam (wiecej na ten temat tu). Niebieski, błękit, granat często zestawiane są w scenografii, kostiumach i oswietleniu z odcieniami czerwieni: od czerwieni strażackiej po karmazyn.
Czerwień sygnalizuje krew, przemoc, traumę. Handel futrami (domena rodziców) jest podszyta śmiercią, zarzynaniem, krwawym oskórowaniem. To specyficzny odcień czerwonego (na zdjęciach-reprodukcjach z telewizora i monitorach komputerowych wielokrotnie przekłamany, ale odnotowywalnie różny od innych podczas ogladania filmu). Bo czerwień wystepuje też w garderobie Diane: jej stroje nie zawsze sa niebieskie (większość scen sennego samopoznania) i pastelowe (sceny domowe). Pod koniec filmu Diane ewidentnie uwalnia się od dyktatu grzecznych, żoninych sukienek zapietych po szyję, w stonowanych kolorach. Widzimy ją w czerwonej sukience podczas wizyty u rodziców, w czerwonej halce w gabinecie Allana podczas castingu na asystentkę (skontrastowanie szarawego ubioru asystentki z czerwienią halki pokazuje, jak daleko Diane odeszła od swej pierwotnej roli; można też mówić o tęsknocie Allana do dawnej Arbus – nie mogąc odzyskać żony, Allan zatrudnia jej klona we wcieleniu z dawnych czasów).
Powyższe zdjęcie pochodzi ze sceny w domu rodziców Diane i ujawnia kolejny ważny kolor: brudny róż. Jest to kolor dziecięcej sypialni Diane oraz jej łazienki. Barwa ta powraca w scenie snu we śnie.
